Αναζήτηση
Αποτελέσματα 2501-2600 από 7431
Τον έπνιξε το δίκηο του!
(1910)
Ηγανάκτησιν
Δανεικά τ' αλεύρια!
(1910)
Απειλή ανταποδόσεως
Πέρνει τ' αλεύρια δανεικά και το προζύμι ξένο
(1910)
Πενέστατος
Εμπήκε γελώντας κ' εβγήκε δακρυσμένος!
(1910)
Επεπλήχθη
Γυρίζει στης γειτονειαίς
(1910)
Περιφέρεται ασκόπως. Σουλατσαδώρος
Εγύρισε τα λιθάργια
(1910)
Για ναν τον (την) εύρη ή για το σκοπό του
Αμπέλι του χεργιού σου κ' ελειά του παπούλη σου
(1910)
Εδραπέτευσεν ή απέθανεν
Τον ηύρε η αμαρτία
(1910)
Έκαμε το γάιδαρο κ' ετσούλωσε τ' αυτιά του, κ' επήρε το σαμάρι του κ' επήγε στηγ κυρά του!
(1910)
Γελοίον κατόρθωμα
Του γαιδάρου η φωνή στον ουρανό δε φτάνει
(1910)
Τα παράλογα αιτήματα ο Θεός δεν τ' ακούει
Γάμος άκλαυτος και λείψανο αγέλαστο δε γίνεται
(1910)
Συμπλοκαί
Ας τα σφουγγάτα γι αύριο! Ψωμί να βρούμ' απόψε
(1910)
Υποσχέσεις
Σκάζεις αυγό για χύνεσαι;
(1910)
Επί παραδοξολογούντων
Άλλος έσπερνε κι' άλλος εθέριζε!
(1910)
Οι κληρονόμοι φιλαργύρου
Ήλιος – ήλιος και φεγγάρι, 'που παντρεύοντ' οι γαϊδάροι
(1910)
Παιδικόν
Έμαθ' ο λαγός και μπαίνει μέσ' στης παπαδιάς τ' αμπέλι!
(1910)
Αλληγορική
Ήλιος – ήλιος και βροχή 'που 'παντρεύοντ' οι φτωχοί
(1910)
Παιδικόν
Οι Ρωμιοί είναι μουρλοί αλλ' έχουν φρόνιμο Θεό!
(1910)
Θ. Κολοκοτρώνης
Η Θοδωρούλα βγήκε στα πανιά
(1910)
Πόρνη
Του εκάθησε στο σβέρκο!
(1910)
Παν οι Μανιάτες στη βουλή, πάνε τσ' οι βλάχοι (Λάκωνες) στη βοστσή!
(1910)
Μανιάτικη παροιμία, ξαθ' ην μόνον οι κάτοικοι της Μάνης είναι απόγονοι των Σπαρτιατών, οι δε Λάκωνες είναι επύλιδες, βλάχοι
Ό,τι λίου εγώ κι ο άντρας μου, αν το ειπή κι ο κατής το κερδίσαμε το γαϊδούρι
(1910)
Ερμηνεία: Επί δίκης περί κυριότητος γαϊδάρου
Αυτός έπιασε τη γάτα από τα νύχια
(1910)
Απέτυχε
Αυτή ούτε κλαίει, ούτε γελάει
(1910)
Ερμηνεία: Επί μετρίας ωραιότητος
Βγάλ' τη σκούφια σου και βάρ' τονε
Δηλαδή είσαι όμοιός του – επί κακολογία ομοίας των κακολογουμένων
Ήρθ' ο Άυγουστος; Πάρ' την κάππα σου
(1910)
Χειμωνίαζει
Από τ' αυτί και στο δάσκαλο
(1910)
Άμ' έπος,άμ' έργον
Τάρριξε τ' αυτιά
(1910)
Εταπεινώθη
Το 'γύρευε στον ουρανό και το 'βρκε στη γη!
(1910)
Ανέλπιστον αγαθόν
Εκεί έγεινε το Ανάστα ο Θεός
(1910)
Ταραχή μεγάλη
Ο σπασμένος γιατριά δεν έχει, μόνον μπάλωμα πέρνει!
(1910)
Εγχείρησιν
Ο Θεός να σε φυλάη από σπανό!
(1910)
Είναι παμπόνηρος!
Τα 'πήρε με το σπαθί του!
(1910)
Το κατέκτησε λόγω ισχύος
Ήτανε σπαθί ξεγυμνωμένο!
(1910)
Απειλητικώτατος
Από το στόμα σου και στου Θεού τ'αυτί
(1910)
Ευχή
Όποιος διαλέει τον αθέρα, πέρνει την κακή ψυχρή του ημέρα
(1910)
Τον αθέρα = τον κάλλιστον
Αυτός είναι για το διάβολο πεσκέσι
(1910)
Ερμηνεία: κακοποιός
Αυτός είναι σκάλτσα του διαβόλου
(1910)
Ερμηνεία: Ευφυέστατος
Διάφορο, διαφόρου
(1910)
Τόκος τόκου, ανατοκισμός
Άντρα, γουρούνι! Γαϊδαρε! Και ποιόν να πρωτοκλάψω
(1910)
Επί συγχρόνου θανάτου τούτων
Ανάθεμά σ' ανήφορε, κι' όπου σε 'πιθυμάει
(1910)
Οικονομικώς
Το έκαμες το ανάθεμα
(1910)
Στην αδικίαν ή την ζημίαν
Ο αμελής είναι αδιόρθωτος
(1910)
Άι Νικόλα βοήθα, σάλεψε και συ το πόδι σου!
(1910)
Κολύμβα!
Όταν έχης κοιλιά αμπάρι κανείς δε θα σε πάρη χαμπάρι
Είσαι μυστικός
Ασημένιο κλουβί με κουκουβάγια μέσα!
(1910)
Κακή νοικοκυρά
Αυτά τα λεν' στογ κλήδωνα!
(1910)
Ψεύματα
Πότε λαλούν τ΄ αηδόνια ; Όταν παύουν τα κοράκια
(1910)
Οι αγαθοί μετά τους κακούς.
Αθώος ειμί από του αίματος του δικαίου τούτου
(1910)
Πιλάτος – εν χρήσει
Τους απολάει και δεν τους ακούει
(1910)
Τους πόρδους
Αυτός είναι άνθρωπος βαθύς
(1910)
Κρυψίνους
Και στο γάμο σου βαφτίσα
(1910)
Άφησε με να σ' αφήσω!
(1910)
Απορία ψάλτου βήξ!
(1910)
Εγώ 'λεγα να 'παντρευτώ να μηγ ξενοθερίζω; Και τώρα 'που 'παντρεύτηκα να ξενοβοτανίζω;
(1910)
Εκρίζω τα παράσιτα